Specjalne strefy ekonomiczne w Rosji

 No comments

Od 27 sierpnia 2005 r. obowiązuje w Rosji Ustawa Federalna z dnia 22 lipca 2005 r. Nr 116-Ф3 “O specjalnych strefach ekonomicznych w Federacji Rosyjskiej” (Федеральным закон „Об особых экономических зонах в Российской Федерации”). Należy podkreślić, że powyższa ustawa nie reguluje zasad funkcjonowania Specjalnych Stref Ekonomicznych w Obwodzie Kaliningradzkim i Magadanie.

Według postanowień ustawy, Specjalna Strefa Ekonomiczna (SSE) jest to część terytorium Federacji Rosyjskiej, na której obowiązują szczególne zasady realizacji działalności gospodarczej. Strefy Ekonomiczne tworzone mają być na okres 20 lat i okres ten nie podlega przedłużeniu.

Według pierwotnego tekstu ustawy, miały być tworzone dwa typy stref ekonomicznych:

  • przemysłowo-produkcyjne, każda o powierzchni nie większej niż 20km2,
  • techniczno-wdrożeniowe, o łącznej powierzchni do 2 km².
  • W zmianach do ustawy 116-FZ przyjętych w następnych latach, utworzono dwie kolejne typy stref:
  • turystyczno rekreacyjne (ustawa 76-FZ z dnia 3 czerwca 2006 r.),
  • portowe (ustawa 240-FZ z dnia 30 października 2007 r.).

oraz zmieniono maksymalną powierzchnię stref techniczno – wdrożeniowych do 4 km2.

Decyzję o powstaniu SSE podejmuje Rząd FR. W momencie powstania strefy na jej terytorium nie powinny znajdować się jakiekolwiek obiekty należące do osób fizycznych lub prawnych (z wyłączeniem obiektów państwowych lub władz miejskich). Specjalny status na terytorium stref będą miały wyłącznie osoby prawne (rosyjskie i zagraniczne), które w określonym trybie zostaną zarejestrowane w charakterze „rezydentów” SSE. „Rezydentem” SSE może być osoba prawna zarejestrowana na jej terytorium, po podpisaniu z Dyrekcją SSE Porozumienia Inwestycyjnego.
W przypadku strefy przemysłowo-produkcyjnej kapitał przewidziany Porozumieniem Inwestycyjnym musi przekroczyć 3 mln Euro, przy czym w pierwszym roku funkcjonowania strefy „rezydent” musi zainwestować co najmniej 1 mln Euro.

W przypadku stref techniczno-wdrożeniowych „rezydent” nie będzie miał prawa do dotacji, subsydiów i subwencji z budżetu federalnego. Dla stref portowych kapitał minimalny wynosi 10 mln Euro.

Ustawa przewiduje także, że na czas podpisania Porozumienia Inwestycyjnego „rezydent” będzie miał zagwarantowaną stabilność prawną, tzn. podstawy prawne jego działalności nie mogą być gorsze niż w momencie rejestracji (z wyjątkiem regulacji dotyczących opodatkowania towarów akcyzowych).

Na terytorium stref mogą prowadzić działalność firmy i osoby nie będące „rezydentami” SSE. Nie będą posiadały jednak żadnych ulg i preferencji udzielanych „rezydentom”.
„Rezydenci” SSE mogą być zwolnieni z tej części podatku z zysku, a także od majątku firmy i podatku ziemskiego, która pozostaje w budżecie regionalnym i lokalnym.

W strefach będzie istniała możliwość przyspieszonej amortyzacji oraz obowiązywał będzie specjalny tryb regulowania opłat dzierżawy ziemi i obiektów. W strefach techniczno-wdrożeniowych zmniejszono poziom składek ubezpieczeniowych (zastąpiły od 2010 r. Jednolity Podatek Socjalny) z obecnie obowiązującej stawki podstawowej 34% do 14% (przy zachowaniu zasad progresywności), jak również zwolnienie z podatków od majątku i nieruchomości na okres 5 lat.

Na terytorium SSE tworzy się specjalny reżim celny „wolnego obszaru celnego”. „Rezydenci” będą mogli wwozić (bez opłat celnych i podatkowych) do strefy urządzenia
i materiały konieczne dla realizacji projektu inwestycyjnego.

Możliwa będzie wyłącznie dzierżawa terenu pod inwestycje. „Rezydent”, który na podstawie projektu inwestycyjnego wybuduje nieruchomość, po rozwiązaniu strefy będzie miał prawo do pierwokupu działki według jej wartości rynkowej.

Na terytorium SSE zabronione będzie budowanie obiektów o obronnym znaczeniu. Nie będzie także możliwa działalność firm z sektora wydobywczego, elektroenergetycznego, metalurgii metali czarnych i kolorowych, a także produkcja towarów, na które obowiązuje akcyza (z wyjątkiem samochodów osobowych i motocykli) oraz sprzętu i techniki wojskowej. „Rezydent” nie będzie miał prawa prowadzić innej działalności gospodarczej niż przewidzianej w Projekcie Inwestycyjnym.

Zarządzanie SSE
Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego Federacji Rosyjskiej określa najważniejsze aspekty polityki rozwoju specjalnych stref ekonomicznych oraz odpowiada za tworzenie regulacji prawnych dotyczących SSE.

Natomiast 24 istniejącymi, w tym i nowo powstałymi SSE w FR, kieruje spółka akcyjna OAO „SSE”. Została założona w 2006 roku. Jej jedynym udziałowcem jest skarb państwa. Od samego początku, do 2010 r. firma działała jako zamawiający budowę infrastruktury. Od 2010 roku firma rozpoczęła także wykonywać takie funkcje jak: przyciąganie rezydentów, zarządzanie gruntami w strefach, prowadzenie istniejących projektów i usługi wobec potencjalnych inwestorów.

OAO „SSE” przyciąga inwestorów spośród największych firm rosyjskich i międzynarodowych oraz małych i średnich przedsiębiorstw, pracuje z nimi, gromadząc doświadczenie w dziedzinie rozwoju gospodarczego specjalnych stref i zarządzania nimi.

Na stronie internetowej OAO „SSE” można uzyskać informacje o każdej z istniejących stref, przy czym szczegółowo zostały opisane strefy, które powstały kilka lat temu. Na temat nowopowstałych stref informacji jest niewiele. Więcej informacji można uzyskać w Departamencie Specjalnych Stref Ekonomicznych i Finansowania Projektów MRG FR.

Kontakt:
Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego Federacji Rosyjskiej
Departament Specjalnych Stref Ekonomicznych i Finansowania Projektów
115324, Rosja, Moskwa, Owczinnikowskaja nab. 18/1
tel.: +7 (495) 651 79 25, 651 77 58

faks: +7 (499) 651 77 07
http://www.economy.gov.ru/minec/activity/sections/sez/

 

ZAPRASZAMY DO LEKTURY PEŁNEGO RAPORTU O SPECJALNYCH STREFACH EKONOMICZNYCH W ROSJI:

RAPORT- Specjalne Strefy Ekonomiczne.doc