Za pracą do Rosji

 No comments

Rynki wschodnie, także w sektorze finansowym, uważa się za obiecujący kierunek. By na nich działać, firmom inwestującym za naszą wschodnią granicą potrzebni są jednak pracownicy, zdolni przynajmniej w części przenieść tam zachodnie standardy.

Najprościej zatrudnić w tym celu rodzimych menedżerów, którzy będą w stanie pogodzić kulturowe różnice. Czy rzeczywiście najprościej? Powszechne jest przekonanie, że spełnienie formalnych, a co gorsza nieformalnych warunków, by zdobyć pozwolenie na pracę u naszych sąsiadów, nie należy do rzeczy prostych ani łatwych. W dalszym ciągu wiele zależy jeszcze od uznania poszczególnych urzędników, a przepisy wciąż są niejasne i zmienne. Spróbujmy im się jednak przyjrzeć, sprawdźmy, jakie są zasady uzyskiwania pozwoleń na pracę: wymagana dokumentacja, tryb załatwiania, wymagany czas oraz koszty z tym związane, opierając się o ustawy, które regulują zasady wydawania pozwolenia na pobyt i pracę na terytorium największego z naszych sąsiadów – Federacji Rosyjskiej.

W Rosji proces przygotowania dokumentów powinien rozpocząć się od uzyskania pozwolenia na pracę (tzw. zwykłej wizy roboczej). Rosja wprowadziła ograniczenia ilościowe wydanych pozwoleń – „zaproszeń na wjazd do FR obywateli innych państw w celu wykonywania pracy” (Uchwała Rządu nr 782 z 30.10.2002 r.). Jak poinformował „Gazetę Bankową” Dariusz Cwajda z Alpha Consulting Rosja, w 2006 r. pula pozwoleń wynosiła 329,3 tys. (2005 – 214 tys., 2004 – 213 tys., 2003 – 530 tys.). Od 1 listopada 2002 r. obowiązuje w Rosji także nowa ustawa nr 115-F3 z 25.07.2002 r. „O prawnym statusie obcokrajowców w Federacji Rosyjskiej”. Art. 18 ustawy dotyczy zasad wydawania pozwolenia na pracę na terytorium Rosji dla obywateli innych państw. Dotyczy on obywateli wszystkich państw poza Białorusią. Szczegółowa interpretacja art. 18 została zamieszczona w załączniku do Uchwały Rządu FR nr 941 z 30.12.2002 r. i obowiązuje od 17 stycznia 2003 r.

Kto może, kto musi?
Pracodawca jest zobowiązany uzyskać pozwolenie na pracę dla pracownika z zagranicy przed rozpoczęciem przez niego pracy. Wspomniana urzędowa interpretacja określa, kto musi i może się ubiegać o pozwolenie. Może ono zatem być wydawane obcokrajowcom, którzy ukończyli 18 lat. Obywatel obcego państwa może otrzymać pozwolenie na pracę, jeśli jest zarejestrowany w Federacji Rosyjskiej jako indywidualny przedsiębiorca i zamierza prowadzić działalność gospodarczą bez osobowości prawnej lub jest zaproszony w charakterze zagranicznego pracownika przez pracodawcę albo zamawiającego wykonanie prac czy usług na zasadzie umów o pracę lub umów cywilnoprawnych w granicach ilości określonej w pozwoleniu na przyjazd i zatrudnienie pracowników z zagranicy w celu wykonywania pracy na terytorium Rosji. Pozwolenie wydawane jest pracodawcy lub zamawiającemu wykonanie robót (usług) dla każdego zagranicznego pracownika, a także dla obywatela innego państwa zarejestrowanego w FR w charakterze indywidualnego przedsiębiorcy. Warunkiem otrzymania pozwolenia jest wniesienie przez pracodawcę lub zamawiającego usługi odpowiednich środków finansowych – kaucji – do organu wydającego pozwolenie, koniecznych dla ewentualnego wyjazdu pracownika odpowiednim środkiem transportu za granicę Federacji. Pracodawcą lub zamawiającym wykonanie pracy, występującym o pozwolenie na pracę dla pracowników, może być obywatel obcego państwa zarejestrowany w Rosji jako indywidualny przedsiębiorca.

– Jak więc widać, obowiązek ten spoczywa praktycznie na wszystkich osobach ubiegających się o możliwość wykonywania pracy na terenie Rosji – zauważył Dariusz Cwajda. – A dodatkowo procedura ta jest utrudniona ze względu na zawiły sposób uzyskania takiego zezwolenia.

Istnieją jednak również przepisy określające sytuacje, w których przedstawione wymagania nie dotyczą obywateli państw obcych. Obowiązkiem uzyskania pozwolenia na pracę nie są mianowicie objęte osoby: zameldowane w Federacji Rosyjskiej na pobyt stały; czasowo zamieszkujące w Federacji; będące pracownikami zagranicznych przedstawicielstw dyplomatycznych i urzędów konsularnych, organizacji międzynarodowych, a także służba domowa tychże osób; dziennikarze akredytowani w Federacji Rosyjskiej; uczące się w rosyjskich placówkach kształcenia zawodowego i wykonujące pracę (realizujące usługi) w okresie wakacji; uczące się w placówkach kształcenia zawodowego i pracujące w wolnym od nauki czasie jako personel naukowo-pomocniczy w placówkach, w których studiują; zaproszone do Rosji w charakterze wykładowcy prowadzącego zajęcia na uczelniach, za wyłączeniem osób przyjeżdżających w celu nauczania na seminariach duchownych oraz pracownicy zagranicznych osób prawnych (producentów lub dostawców), realizujący prace montażowe, serwis, usługę gwarancyjną oraz usługi pogwarancyjne, jak również remont dostarczonego do Federacji Rosyjskiej sprzętu technicznego.

Procedura
Wniosek o pozwolenie na pracę składa się do odpowiedniego terytorialnie organu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Formularz wniosku powinien być wypełniony w języku rosyjskim – jeśli dołączone do wniosku dokumenty przygotowano w innym języku (np. kopia dyplomu), należy dodatkowo załączyć notarialnie potwierdzone tłumaczenia na język rosyjski. Termin rozpatrzenia wniosku nie powinien przekroczyć 30 dni, a w ciągu kolejnych 10 dni wnioskodawca musi zostać poinformowany na piśmie o rezultacie rozpatrzenia wniosku – w przypadku odmowy wydania pozwolenia musi zostać podana przyczyna.

Sama procedura jest raczej długotrwała – zajmuje ok. 1,5-2 miesiące i bardzo uciążliwa ze względu na konieczność wypełniania wielu dokumentów oraz ciągłych wizyt w urzędach – warto więc zwrócić się o pośrednictwo do wyspecjalizowanych firm. Koszt uzyskania zezwolenia na pracę dla jednego zagranicznego pracownika wynosi 590 euro. Nie dotyczy to akredytowanych pracowników filii lub przedstawicielstwa. Tam procedura uzyskania pozwolenia na pracę jest inna i wiąże się z uzyskaniem tzw. akredytacji pracowników.

Za naruszenie ustawy „O statusie cudzoziemców na terytorium Federacji Rosyjskiej” (na przykład zatrudnianie cudzoziemców bez stosownych pozwoleń) grożą surowe kary, obejmujące nawet deportację zagranicznych pracowników. Osobom pracującym bez pozwolenia grozi odmowa ponownego wydania wizy wjazdowej na terytorium Rosji, natomiast pracodawcy naruszający powyższe ustawy narażają się na wysokie kary pieniężne oraz duże prawdopodobieństwo, że nie otrzymają pozwolenia na zatrudnienie cudzoziemców.

Tekst udostępniony przez www.gazetabankowa.pl